Ana Sayfa GENEL İyi İnsanlarla Karşılaşmak

İyi İnsanlarla Karşılaşmak

tarafından betuluzun
İyi-İnsanlarla-Karşılaşmak-2

Ben en çok ”ben” olabilmeyi sevdim.
Ben kalabilmeyi.
Sevilmemeyi de, sevgisizliği de göze alabildiğim zamanlar oldu.

”Ben” olmaktan vazgeçmediğim zamanlardı.
Başkalarından gelecek başarıları, uzanan sahte elleri, iki çift güzel söze değil de,
Çıkmaz sokaklarıma rağmen kendi yolumdan gitmeyi;
Değişmek uğruna başka biri gibi davranmayı değil de,
Gelişmek, güzelleşmek uğruna kendimi değiştirmeyi seçtim.
Düşüncelerimi durduramadığım zamanlar oldu, içinden çıkamadığım durumlar.. Çözümü minnet ederek, sevmediklerimi seviyor gibi davranarak aramadım.
Hatalarım da oldu, kendimi o hatalarımla kabul ettim.
Çünkü vicdanımı rahatsız eden bir şey olmadı.
Vicdanım rahat olmasaydı kendimi sevemezdim.
Kimi insanların yaptığı gibi arsız arsız gülemezdim.
Yastığa başımı rahat koyamazdım.
Ben olabilmek adına çok insandan vazgeçtim, çok yoldan döndüm.
Hiç birinde pişmanlık yaşamadım.
İhanet edenlere, dönüp bakmadım bile.
Ben yoluma baktım.
Bilen, gören biri vardı bu yeterdi.
İlahi adalete inandım.
İnanmaktan hiç vazgeçmedim.
İnandıkça güçlendim.
İnatlaştığım şeylerdeki yanlışları da gördüm.
İnatlaşmaktan vazgeçtim ama doğrularımdan vazgeçmedim.
Doğrularım uğruna hep savaştım, daha çok savacağım.
Herkes seçimlerinden sorumludur. Seçtiklerime baktım.
Birine kızacaksam kendime kızmayı seçtim.
Her yaşadığımın kumbaramı doldurduğunu tekrarladım kendime.
Her şeye kazanç diye baktım. Ben hiç kaybetmedim.
Kötü niyetlilerin niyetleri uğruna yaptıkları kayıplarıydı biliyordum.
Gücümü ailemden aldım en çok ve ailem gibi sevebildiklerimden.
Kendim kalabilmekten.. En güzel dileğim; ”İyi insanlarla karşılaşmak.” oldu.
Öyle de oldu.

You may also like

Yorum Yap

Araç çubuğuna atla